Start arrow Tutoriale i inne arrow Bridge, Lightroom, Camera RAW arrow Regulacja balansu bieli w Lightroom

Menu witryny
Start
Tutoriale i inne
Spis zawartości
Szukaj w serwisie
Autor witryny
Cherub
Galeria Fotodesign
Galeria Dark Fantasy
Kontakt
Regulamin

Strona korzysta z plików cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookies w swojej przeglądarce.

powered_by.png, 1 kB
Regulacja balansu bieli w Lightroom
poniedziałek, 17 sierpień 2009

Materiał pochodzi z książki Adobe Photoshop Lightroom 2. Oficjalny podręcznik i został zamieszczony dzięki uprzejmości wydawnictwa Helion.


Regulacja balansu bieli i zakresu tonalnego

Rozpoczniemy od wyregulowania balansu bieli na zdjęciu kościoła za pomocą panelu Histogram i kontrolek w panelu Basic (podstawowe); następnie poszerzymy zakres tonalny przez rozjaśnienie obrazu — szczególnie w obszarach zacienionych.

1. Na pasku taśmy filmowej wybieramy zdjęcie.

Regulacja balansu bieli

2. Ponieważ jest to zdjęcie o orientacji pionowej, możesz zrobić dla niego więcej miejsca w widoku Loupe (lupa) przez ukrycie górnego panelu (F5) i paska taśmy filmowej (F6). Naciśnij klawisz T, aby ukryć pasek narzędzi (ang. toolbar). W prawej grupie paneli rozwiń panel Histogram oraz panel Basic.

3. W panelu Basic widać, że bieżące ustawienie balansu bieli (WB — ang. White Balance) to As Shot (jak w oryginale). Kontrolka Temp (temperatura) pokazuje, że zdjęcie zostało wykonane w temperaturze barwowej 4800 K (kelwinów), co wydaje się raczej poprawne. Jednak, o ile sobie dobrze przypominam, kolor kamieniarki był w rzeczywistości nieco cieplejszy. Wybierz opcję Daylight (pogodny dzień) z menu White Balance (WB) w panelu Basic. Teraz kontrolka Temp pokazuje wartość temperatury barwowej 5500 K, a obraz wydaje się trochę za ciepły. Za pomocą suwaka Temp zmniejsz temperaturę do około 5250 K.

Powiększ prawą grupę paneli do jej maksymalnej szerokości, aby zwiększyć rozciągłość — a zarazem czułość — suwaków.

Cały obraz wydaje się nieco zbyt ciemny. Odzwierciedla to histogram; zakres tonalny lekko przeważa w lewo. Histogram pokazuje rozkład jasności — bądź luminancji — obrazu. Im piksel ciemniejszy, tym dalej w lewo zostaje on umieszczony na histogramie, im jaśniejszy — tym dalej w prawo. Szczyt na histogramie odpowiada dużej liczbie pikseli o podobnej
jasności na obrazie.

Regulacja balansu bieli

Podczas regulacji balansu tonalnego zdjęcia możesz wykorzystać histogram jako odniesienie, ponieważ zmierzasz do osiągnięcia bardziej równomiernego rozkładu tonów w pełnym zakresie od ciemności do jasności. Jeśli uczynisz obraz zbyt ciemnym, zauważysz, że część krzywej rozkładu przesunie się w lewo poza zakres histogramu. Jest to zjawisko zwane
przycinaniem (ang. clipping); oznacza ono utratę części informacji o kolorach obrazu. Dla pikseli z przyciętej części krzywej różnice w jasności zostaną utracone, a każdy piksel będzie odwzorowany jako czerń; cienie zostaną przycięte. Jeśli rozjaśnisz obraz za bardzo, krzywa zostanie obcięta z prawego krańca histogramu, co oznaczać będzie przycięcie zakresu świateł.Kiedy histogram zostanie już rozciągnięty na tak szeroki zakres, jaki jest możliwy bez obcinania zakresów świateł i cieni, możesz tak przekształcić krzywą, aby uzyskać dobrze zrównoważony obraz.

4. Małe trójkąciki w górnych rogach histogramu to wskaźniki przycinania. Jeśli krzywa zostanie obcięta z jednego końca, odpowiedni wskaźnik zmieni swój kolor na biały. Widać wówczas, że mamy do czynienia z przycięciem lewego krańca krzywej, a biały trójkąt sygnalizuje przycięcie cieni. Aby zobaczyć, których obszarów obrazu dotyczy to zjawisko, umieść mysz nad wskaźnikiem przycinania. Obcięte zakresy cieni są na zdjęciu oznaczane kolorem jasnoniebieskim, a obcięte zakresy świateł — czerwonym. Widać, że utracona została część detali kolorystycznych ogrodzenia i skrzynek na kwiaty na pierwszym planie.
Kliknij wskaźnik przycinania, aby podświetlić odcięte cienie na stałe. W celu włączenia obu wskaźników przycinania naciśnij przycisk J na klawiaturze lub kliknij histogram prawym przyciskiem myszy (Mac: kliknij, przytrzymując Control), a następnie wybierz polecenie Show Clipping (pokaż przycinanie) z menu kontekstowego. Jeśli chcesz, możesz wyłączyć sygnalizowanie przycinania przed przejściem do następnego punktu.

Regulacja balansu bieli

5. Polecenie Auto Tone (automatyczna korekcja tonalna) jest zazwyczaj świetnym punktem wyjścia do rozpoczęcia regulacji zakresu tonalnego. Obserwując histogram, kliknij przycisk Auto (automatyczna) w sekcji Tone (tonacja) panelu Basic. Zauważ, że krzywa przesunęła się nieco w prawo, a cały obraz stał się jaśniejszy. Od razu widać też, że lewy kraniec krzywej nie jest już przycięty w tak dużym stopniu; przycinanie cieni zostało znacznie zredukowane.

Regulacja balansu bieli

Balans bieli

Aby móc prawidłowo wyświetlić pełen zakres informacji o kolorach zawarty w pliku obrazu, niezbędne jest ustawienie właściwego balansu bieli dla fotografi i. Dlatego trzeba dobrze rozumieć, czym jest balans bieli. Punkt bieli obrazu odzwierciedla warunki oświetleniowe, w jakich zdjęcie zostało wykonane. Punkt bieli jest określany przez wartości na dwóch skalach — temperatury i tinty.
Jeśli czerwona, zielona i niebieska składowa piksela na ekranie mają dokładnie takie same wartości, piksel jest wyświetlany jako neutralnie szary — oscyluje na skali szarości pomiędzy czernią a bielą. Im wyższa wartość składowej czerwonej, tym obraz wydaje się cieplejszy. Im więcej składowej niebieskiej — tym obraz chłodniejszy. Tinta decyduje o przesunięciu kolorów w stronę zieleni lub purpury (ang. magenta).

Regulacja balansu bieli

Czujniki w cyfrowym aparacie fotograficznym rejestrują ilość czerwonego, zielonego i niebieskiego światła, które jest odbijane od fotografowanego obiektu. Neutralna szarość odbija wszystkie składowe kolorystyczne światła jednakowo. Jeśli źródło światła nie jest czysto białe, lecz dominuje w nim na przykład czerwień, większa ilość czerwieni zostanie odbita w kierunku czujników. Jeżeli skład światła nie jest znany — i balans bieli lub punkt bieli nie zostaną odpowiednio skorygowane — obraz będzie miał czerwoną dominantę barwną. Różne typy sztucznego oświetlenia mają inne punkty bieli; emitują światło, w którym wyraźnie
dominuje jeden kolor, bądź pozbawione jakiegoś zakresu kolorów. Także warunki pogodowe mają wpływ na balans bieli. Podczas fotografowania w trybie automatycznego balansu bieli aparat fotograficzny próbuje oszacować skład światła na podstawie informacji o kolorach mierzonej przez czujniki. Chociaż nowoczesne aparaty fotograficzne radzą sobie lepiej z automatycznym dopasowywaniem ustawień balansu bieli do panujących warunków, nie dają nigdy gwarancji nieomylności. Zalecane jest — jeśli aparat posiada taką funkcję — wykonanie pomiaru punktu bieli źródła światła. Zazwyczaj polega to na sfotografowaniu jasnoszarego przedmiotu w tych samych warunkach oświetleniowych, w jakich fotografowany jest obiekt.Obraz w formacie RAW, oprócz informacji o kolorach zarejestrowanych przez czujniki aparatu fotograficznego, posiada także informację o balansie bieli As Shot (jak w oryginale). Umożliwia ona programowi Lightroom prawidłowe zinterpretowanie zarejestrowanych informacji o kolorach dla danego źródła światła. Informacja o punkcie bieli jest używana jako punkt kalibracji, w odniesieniu do którego można korygować balans bieli i względem którego kolory obrazu mogą zostać odpowiednio przesunięte.
Jeśli na zdjęciu znajduje się obszar, o którym wiesz, że powinien być wyświetlany na ekranie jako neutralnie jasnoszary, możesz go wykorzystać, aby ustalić punkt, na podstawie którego obraz zostanie skalibrowany. Użyj narzędzia White Balance Selector (wskaźnik balansu bieli), znajdującego się w lewym górnym rogu panelu Basic (podstawowe), do pobrania próbki koloru z tego obszaru, a Lightroom ustawi odpowiedni balans bieli dla obrazu. Gdy przemieścisz narzędzie White Balance Selector ponad obrazem, zobaczysz powiększenie pikseli pod kroplomierzem oraz wartości RGB środkowego piksela. Aby uniknąć zbyt radykalnej zmiany kolorów, spróbuj kliknąć piksel, dla którego wartości składowych czerwonej, zielonej i niebieskiej są maksymalnie do siebie zbliżone. Docelowy obszar neutralny nie powinien być biały ani o bardzo jasnym kolorze, gdyż w przypadku bardzo jasnego piksela jedna z jego składowych mogła już zostać przycięta.
Temperatura barwowa jest definiowana w odniesieniu do konceptu znanego jako teoria promieniowania ciała doskonale czarnego. Ciało doskonale czarne po podgrzaniu zaczyna najpierw świecić na czerwono, następnie na pomarańczowo, żółto, biało, i wreszcie na niebiesko-biało. Temperatura barwowa to temperatura — wyrażona w kelwinach (K) — do której czarne ciało musi zostać podgrzane, aby wyemitować określony kolor. Zero kelwinów odpowiada temperaturze –273,15 st.C lub –459,67 st.F, a przyrost o jeden kelwin odpowiada przyrostowi o jeden stopień Celsjusza. To, co zazwyczaj traktujemy jako ciepły kolor (z wyższą składową czerwoną), w rzeczywistości posiada niższą temperaturę barwową (w kelwinach) od tego, co nazwalibyśmy kolorem zimnym (z wyższą składową niebieską). Temperatura barwowa wizualnie ciepłej sceny oświetlonej świecą wynosi około 1500 K. W jasnym świetle dziennym pomiar wykaże około 5500 K, a światło padające z zachmurzonego nieba będzie skutkowało temperaturą barwową zdjęcia na poziomie 6000 do 7000 K. Suwak Temp (temperatura) umożliwia regulację temperatury barwowej (w kelwinach) wyznaczonego punktu bieli — od najniższej, z lewej strony zakresu — do najwyższej, po stronie prawej. Przesunięcie suwaka Temp w lewo zredukuje temperaturę barwową punktu bieli. W konsekwencji kolory obrazu będą traktowane jako posiadające wyższą temperaturę barwową względem skorygowanego punktu bieli i zostaną przesunięte w stronę niebieskiego. Kolory wyświetlane wewnątrz suwaka Temp wskazują, jaki wpływa przesunięcie w danym kierunku będzie miało na zdjęcie. Przemieszczenie suwaka w lewo zwiększy zawartość koloru niebieskiego w obrazie, natomiast przesunięcie w prawo sprawi, że grafika stanie się bardziej żółta i czerwona. Suwak Tint (tinta) działa tak samo. Na przykład aby pozbyć się z obrazu zielonej dominanty barwnej, należy przemieścić suwak Tint w prawo, poza zieleń wyświetlaną wewnątrz kontrolki suwaka. Zwiększy to składową zieloną w punkcie bieli, a zatem kolory obrazu zostaną potraktowane jako mniej zielone względem skorygowanego punktu bieli.

Regulacja balansu bieli

6. Przesuń powoli kursor myszy ponad histogramem od strony lewej do prawej. Zobaczysz, że zakres wartości jasności został w histogramie podzielony na cztery oddzielne strefy, które są kolejno podświetlane, gdy kursor przemieszcza się nad nimi. Jednocześnie nazwa każdej ze stref jest wyświetlana w lewym dolnym rogu panelu Histogram — Blacks (czernie), Fill Light (światło wypełniające), Exposure (ekspozycja) i Recovery (odzyskiwanie). Zwróć uwagę, że te same nazwy przyporządkowane są również do czterech kontrolek w panelu Basic.

Regulacja balansu bieli

Aby zmienić balans tonalny dla jednej z tych powierzchni, możesz przeciągnąć odpowiednią część krzywej bezpośrednio na histogramie. Przeciągnij krzywą w prawo, aby rozjaśnić tę część zakresu tonalnego, lub w lewo — aby ją przyciemnić. Możesz wykonać te same modyfikacje za pomocą suwaków Exposure, Recovery, Fill Light i Blacks w panelu Basic.

Uwaga: Kiedy przeciągasz suwak Exposure lub Fill Light, krzywa w histogramie przemieszcza się w tym samym kierunku, co suwak. Z kolei suwaki Recovery i Blacks reagują odwrotnie. Zwiększanie wartości Recovery zmniejsza jasność obszaru Recovery — przesuwa krzywą w lewo i w ten sposób odzyskuje informacje o zakresach świateł, które w innym przypadku mogłyby zostać obcięte. Zwiększanie wartości Blacks również przesuwa krzywą w lewo, przyciemniając cienie, co może skutkować przycięciem większej ilości informacji o kolorach z lewej strony histogramu.

Teraz przyciemnimy jasno oświetloną ścianę kościoła i rozjaśnimy zacieniony obszar w lewej dolnej części obrazu, używając suwaków Exposure oraz Fill Light.

7. Aby przyciemnić najjaśniejszą część kościelnego muru, przeciągnij suwak Exposure do wartości około –0,38. Przeciągnij suwak Fill Light do wartości około 25, aby rozjaśnić zacienione powierzchnie na lewo od budynku i na pierwszym planie. Zauważysz, że zmiany objęły również swoim zasięgiem przycięte cienie.

Uwaga: Ogólnie rzecz biorąc, przycięte zakresy cieni stanowią na obrazie mniejszy problem niż przycięte zakresy świateł, gdyż jaśniejsze obszary zdjęcia są z reguły bardziej zauważalne.

Aby zobaczyć maskę odcinania w widoku Loupe, podczas przeciągania suwaków Exposure, Recovery lub Blacks, trzymaj wciśnięty klawisz Alt (Mac: Option).

8. Naciśnij klawisz lewego ukośnika (\) kilkukrotnie, aby przełączać się w widoku Loupe pomiędzy wersją obrazu po edycji a wersją przed edycją. W ten sposób można szybko ocenić bieżące poprawki w porównaniu z oryginalnym obrazem.
Obraz jest teraz o wiele lepiej oświetlony, ale wydaje się nieco zbyt płaski. Zwiększenie przejrzystości (ang. clarity) może dodać obrazowi głębi przez podniesienie lokalnego kontrastu, czyli różnic w jasności pomiędzy niewielkimi przyległymi obszarami zdjęcia. Oko ludzkie jest bardzo czułe na zmiany lokalnego kontrastu. Na szerszą skalę kontrast opisuje różnicę pomiędzy znacznymi jasnymi i ciemnymi obszarami obrazu. Globalny kontrast będziemy regulować, używając panelu Tone Curve.

9. Regulację ustawienia Clarity (przejrzystość) najlepiej jest przeprowadzać przy powiększeniu na poziomie 100% lub większym. Powiększ zdjęcie do 100%, klikając proporcję powiększenia 1:1 w panelu Navigator (nawigator). Przesuń obraz tak, aby skupić się na kolumnadzie i najjaśniejszej części zakrzywionej ściany z kamienia. Następnie ustaw wartość Clarity na około +50.

Regulacja balansu bieli

10. Cofnij i ponów ostatni krok kilkakrotnie, aby szybko porównać obraz przed i po zwiększeniu przejrzystości. Przeciągaj obraz w widoku Loupe, aby obejrzeć efekt zmiany na innych obszarach zdjęcia. Zanim przejdziesz dalej, upewnij się, że korekcja ustawienia Clarity została naniesiona.

Każdą kontrolkę w panelu Basic możesz ustawić, używając skrótów klawiaturowych. Naciśnij klawisz kropki (.) lub przecinka (,) aby cyklicznie przechodzić do następnej albo wracać do poprzedniej kontrolki w obrębie panelu. Wykorzystaj klawisze plus (+) i minus (–) do zmiany ustawień; jednoczesne przytrzymanie wciśniętego klawisza Shift umożliwi regulację o większe wartości. Naciśnij klawisz średnika (;), aby przywrócić domyślną wartość kontrolki. Naciśnij kombinację klawiszy Ctrl+U (Mac: Command+U) dla funkcji Auto Tone oraz Ctrl+Shift+U (Mac: Command+Shift+U) dla funkcji Auto White Balance. Naciskaj klawisz V w celu przełączania się pomiędzy trybami obróbki w skali szarości i w kolorze. Naciśnij klawisz W, aby wybrać, a następnie zwolnić narzędzie White Balance.

Uwaga: Dla tego obrazu nie będziemy korzystać z kontrolek Vibrance (intensywność) oraz Saturation (nasycenie). Kontrolka Saturation zmienia intensywność kolorów od bladych i szarych do bardzo żywych i intensywnych. Nieznaczne zwiększenie nasycenia kolorów może dać bardzo zadowalający wynik, lecz zbytnie zwiększenie nasycenia spowoduje, że kolory będą sprawiały wrażenie sztucznych, a ich detale zostaną zagubione. Suwak Vibrance zmienia nasycenie w sposób nieliniowy — zwiększając szczególnie nasycenie kolorów spłowiałych i wywierając mniejszy wpływ na bardziej wyraziste obszary — nie stwarza ryzyka zbyt dużego nasycenia kolorów ciała.

Jeśli zamierzasz przekształcić obraz kolorowy na czarno-biały, zwiększenie nasycenia przed konwersją może dać lepszy efekt końcowy.

Grafika i zawartość są chronione prawem autorskim - Cherub Gallery 2005-2021