Start arrow Tutoriale i inne arrow Tutoriale arrow Efekty własne użytkownika

Menu witryny
Start
Tutoriale i inne
Spis zawartości
Szukaj w serwisie
Autor witryny
Cherub
Galeria Fotodesign
Galeria Dark Fantasy
Kontakt
Regulamin

Strona korzysta z plików cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookies w swojej przeglądarce.

powered_by.png, 1 kB
Efekty własne użytkownika
czwartek, 28 grudzień 2006
Idź do
Efekty własne użytkownika
Strona 2
Strona 3
Strona 4
Strona 5

Efekty własne użytkownika.

Materiał pochodzi z książki Photoshop CS2.CS2 PL. Biblia profesjonalisty i został zamieszczony dzięki uprzejmości wydawnictwa Helion.

To już ostatni rozdział dotyczący efektów, a poświęcony został dwóm pomijanym często, jednak istotnym pozycjom. Są nimi filtry Other (Inny) oraz Displace (Przemieszczanie), pozwalające na tworzenie i dostosowywanie własnych efektów specjalnych. Obydwa wymagają nieco umiejętności wnioskowania matematycznego, a nawet wówczas nierzadko mogą dać trudne do przewidzenia rezultaty. Jeśli matematyka nie jest Twoją mocną stroną lub, co gorsza, zwyczajnie nie cierpisz mieć z nią do czynienia, nie ma potrzeby udręczania się. Mimo iż niektóre efekty uzyskane przy pomocy tych dwóch filtrów są faktycznie niezłe, to nawet jeśli je pominiesz, Twoje życie będzie wystarczająco ciekawe i bogate w doświadczenia. Jeśli chciałbyś zapoznać się z kilkoma efektami wolnymi od matematyki, pomiń całe tło teoretyczne tego rozdziału i skup się na podrozdziałach przedstawiających zastosowanie konkretnych wartości w filtrach użytkownika oraz używanie map przemieszczenia w celu uzyskania specyficznych efektów wizualnych. Możesz również heroicznie przeczytać wszystko od deski do deski, wiedząc, że efekty tych dwóch filtrów wynagrodzą Twoje poświęcenie.

Tworzenie własnych efektów przy użyciu filtru Custom (Inny)

Filtr Custom (Inny) pozwala na stworzenie własnej macierzy konwolucji (ang. convolution kernel) zwanej inaczej jądrem konwolucji, będącej rodzajem filtru, w którym sąsiadujące ze sobą piksele zostają przemieszane. Macierz ta stanowić może odmianę efektu wyostrzania, rozmycia, płaskorzeźby i wielu innych filtrów. Stworzenie własnego filtru polega na wpisaniu wartości liczbowych
w pola macierzy.

Po wybraniu z menu Filter/Other/Custom (Filtr/Inne/Inny) Photoshop wyświetli okno dialogowe przedstawione na rysunku 10.1. Zawiera ono macierz rozmiaru 5×5 z polami tekstowymi, powiązaną z dwiema dodatkowymi opcjami, Scale (Skala) i Offset (Przesunięcie). Pola macierzy akceptują całkowite wartości liczbowe z zakresu od –999 do 999. Wartość Skali musi
mieścić się w przedziale od 1 do 9999, zaś Przesunięcia — od –9999 do 9999. Okno dialogowe zawiera również przyciski Load (Wczytaj) oraz Save (Zapisz) pozwalające odpowiednio na wczytanie ustawień z dysku oraz zapisanie aktualnie wprowadzonych wartości do przyszłego wykorzystania.



Jak większość filtrów w Photoshopie, filtr Custom (Inny) zawiera opcję na bieżąco aktualizowanego podglądu, którą z pewnością niejednokrotnie docenisz, jeśli zdecydujesz się spróbować tworzenia własnych efektów.

Oto, jak ów filtr działa: po wpisaniu odpowiednich wartości w oknie dialogowym, w momencie naciśnięcia klawisza Enter lub Return, w celu ich zastosowania na zaznaczonym obszarze obrazka, filtr przechodzi kolejno nad każdym pikselem z zaznaczenia. Dla każdego aktualnie przeliczanego piksela (nazwijmy go skrócie APP) filtr przemnaża jego aktualną jasność (ang. brightness) przez wartość znajdującą się w polu tekstowym leżącym w centrum macierzy (tym, które na rysunku 10.1 zawiera liczbę 5). Dla uproszczenia, wartość tę nazwijmy CWM (centralna wartość macierzy).

Następnie wartości jasności otaczających pikseli są mnożone przez wartości znajdujące się w otaczających polach tekstowych. Na przykład wartość jasności piksela znajdującego się nad APP mnożona jest przez wartość wpisaną w polu nad CWM. Puste pola w macierzy oraz piksele, które one reprezentują, są ignorowane.
Ostatecznie filtr sumuje iloczyny jasności mnożonych pikseli, dzieli sumę przez wartość pola Scale (Skala) i dodaje wartość Przesunięcia. W ten sposób powstaje nowa wartość jasności APP. Następnie filtr rozpoczyna obliczenia dla kolejnego piksela. Rysunek 10.2 pokazuje schemat tego procesu.



Być może zapis w postaci równania będzie bardziej pomocny w zrozumieniu całego procesu. Może też doszedłeś do wniosku, że absolutnie przestało Cię interesować używanie tego filtru i przekartkujesz książkę do kolejnych sekcji opisujących mapy przemieszczenia. W każdym razie, poniżej przedstawiamy równanie. Symbol SP oznacza kolejny sąsiedni piksel, zaś WM — odpowiadającą mu wartość macierzy w oknie dialogowym filtru.

Nowa wartość jasności = ((APP × CWM) + (SP1 × WM1) + (SP2 × WM2) +…) ÷ Skala) + Przesunięcie

Na szczęście Photoshop sam obliczy to równanie. Całe Twoje zadanie polega na wpisaniu wartości i obserwacji, co się wydarzy.

Rada dotycząca używania filtru Custom (Inny)

Jeśli pomnożysz piksel zbyt wiele razy, przez zbyt duże liczby, stanie się on biały. A filtr, który przekształca obraz w biel nie jest szczególnie użyteczny. Sęk w tym, żeby filtrować obraz i jednocześnie zachowywać równowagę w wartościach jasności. Aby to uzyskać, wystarczy dopilnować, żeby suma wartości w macierzy wynosiła 1. Dla przykładu, domyślne wartości w macierzy, pokazane wcześniej na rysunku 10.1, wynoszą 5, –1, –1, –1, –1, co sumuje się do wartości 1. Rysunki 10.3 i 10.4 prezentują skutki zwiększenia CWM do wartości 6, 7 i 8. Spowodowało to podwyższenie sumy wartości w macierzy
do 2, 3 i w końcu — 4.




Na rysunku 10.3, w pole Scale (Skala) wpisana została suma wartości macierzy, dzięki czemu po podzieleniu ponownie uzyskaliśmy wartość 1 (jakby nie było, każda liczba po podzieleniu przez samą siebie da 11). W rezultacie Photoshop zachowuje równowagę jasności oryginalnych kolorów w obrazku, a jednocześnie filtruje go odrobinę inaczej. W przypadku, gdy w polu Scale (Skala) pozostawiono domyślną wartość (1), obrazek stawał się coraz jaśniejszy, co ilustruje rysunek 10.4.
Jeśli suma wartości w macierzy jest mniejsza niż 1, można odpowiednio zwiększyć CWM. Na przykład, na rysunku 10.5 w celu uzyskania efektu wyostrzenia zmniejszano o 1 wartości macierzy: po lewej stronie CWM, następnie powyżej i po prawej stronie CWM. Aby obrazek nie stał się zbyt ciemny, dla równowagi zwiększano również samą CWM. Gdyby tego nie zrobiono, obraz stałby się czarny.



Wskazówka

Jakkolwiek „suma 1” zapewnia najbezpieczniejsze i najbardziej przewidywalne efekty filtrowania, nic nie stoi na przeszkodzie, abyś sprawdził również inne sumy, choćby 0 i 2, i wypróbował efekty bardziej destrukcyjne. W takim przypadku nie zapomnij zwiększyć lub zmniejszyć wartości Offset (Przesunięcie), co spowoduje pewną kompensację. Kilka przykładów zamieszczono w sekcji „Warianty niejedynkowe” tego rozdziału.

Stosowanie wartości specjalnych

W kolejnych podrozdziałach pokażemy, jak poprzez użycie pewnych specyficznych wartości macierzy, Skali i Przesunięcia, uzyskać wyostrzenie, rozmycie, a także inne filtry obrazu. Na zakończenie dyskusji o filtrze Custom (Inny) będziesz potrafił nie tylko naśladować przedstawione przykłady, ale świeżo nabyta wiedza umożliwi Ci samodzielne tworzenie efektów.

Efekty symetryczne

Wartości symetryczne (jednocześnie poziomo i pionowo) względem centralnej wartości macierzy dają efekty wyostrzenia i rozmycia.

Wyostrzanie. Dodatnia CWM otoczona wartościami ujemnymi powoduje wyostrzenie obrazu, jak zademonstrowano na pierwszym przykładzie rysunku 10.6. Rysunki od 10.3 do 10.5 również ukazują różne stopnie efektu wyostrzenia.

Rozmycie. Dodatnia CWM otoczona symetrycznymi wartościami dodatnimi — oczywiście zrównoważonymi przy pomocą wartości Scale (Skala), jak to wyjaśniono w jednej z poprzednich sekcji — powoduje rozmycie obrazka. Zostało to pokazane na drugim przykładzie na rysunku 10.6.

Rozmycie z wykryciem krawędzi. Ujemna CWM otoczona symetrycznymi wartościami dodatnimi powoduje rozmycie obrazka i dodaje element wykrycia i zaakcentowania krawędzi, co ilustruje ostatni przykład na rysunku 10.6. Efekt ten nie jest podobny do żadnego ze standardowych filtrów z kolekcji Photoshopa.



Wyostrzanie

Filtr Custom (Inny) dostarcza tyle możliwości wyostrzania, co filtr Unsharp Mask (Maska wyostrzająca). W pewnym sensie pozwala nawet na więcej — podczas gdy Unsharp Mask (Maska wyostrzająca) wymusza wyostrzenie obrazu wewnątrz całego promienia Gaussa, w przypadku filtru Custom (Inny) masz możliwość określenia, które dokładnie piksele mają być uwzględnione.
W celu stworzenia filtru zbliżonego do Maski wyostrzającej — w rzeczywistości jeszcze bardziej do filtru Unsharp (Wyostrzanie) — wpisz dużą liczbę w pole CWM i małe wartości w pola sąsiednie, jak to zademonstrowano na rysunku 10.7. By uzyskać coś więcej, niż daje Maska wyostrzająca, możesz zakłócić promień filtru, wpisując wartości w pola skrajne macierzy i pomijając pola bliskie CWM, co demonstruje ostatni przykład na rysunku 10.7.



Wyostrzenie obrazka przy użyciu filtru Custom (Inny) możliwe jest na dwa podstawowe sposoby. Pierwszy polega na wpisaniu wielu ujemnych wartości w pola sąsiadujące z CWM, a następnie uzupełnieniu pola centralnego wartością dającą sumę 1. Daje to efekt mocnego wyostrzenia, jak zademonstrowano na rysunku 10.7.

Drugi sposób pozwala złagodzić wyostrzenie poprzez wpisanie wyższej CWM i odpowiednie użycie parametru Scale (Skala), aby suma po podzieleniu dała wartość 1. Rysunek 10.8 przedstawia rezultat podwyższenia wartości centralnej i przeskalowania całości w celu osłabienia zbyt mocnego efektu wyostrzenia, jaki jest charakterystyczny dla pierwszych dwóch przykładów z rysunku 10.7. Rysunek 10.9 obrazuje, co się stanie, gdy wprowadzisz nieco śmielsze wartości. Mimo iż arytmetyka jest tu nieco bardziej zawiła, wartości pozostają symetryczne, a suma wynosi 1.







Grafika i zawartość są chronione prawem autorskim - Cherub Gallery 2005-2020