Start arrow Tutoriale i inne arrow Tutoriale arrow Zarządzanie kolorem

Menu witryny
Start
Tutoriale i inne
Spis zawartości
Szukaj w serwisie
Autor witryny
Cherub
Galeria Fotodesign
Galeria Dark Fantasy
Kontakt
Regulamin

Strona korzysta z plików cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookies w swojej przeglądarce.

powered_by.png, 1 kB
Zarządzanie kolorem
środa, 04 kwiecień 2007

Materiał udostępniony dzięki uprzejmości wydawnictwa Helion.

Zarządzanie kolorem

Dla każdego fotografa kluczowym zagadnieniem jest precyzyjne odwzorowanie kolorów. Chociaż można ukończyć kurs uczący umiejętności optymalizacji obrazu, trzeba dołożyć starań, aby wydruk był dokładną interpretacją fotografii. Oznacza to osiągnięcie efektu końcowego, który jak najdokładniej odpowiada temu, co widać na ekranie monitora. Za ten proces odpowiedzialne jest zarządzanie kolorem, które dodatkowo przyczyni się do większej spójności całego procesu organizacji pracy.

Kalibracja monitora

Pierwszym krokiem w zarządzaniu kolorem podczas procesu cyfrowej obróbki jest kalibracja i sprofilowanie monitora. Ma to naprawdę ogromne znaczenie. Jeśli nie dokonamy kalibracji ekranu, obrazy, które optymalizujemy i nad którymi pracujemy, będą co najmniej trochę — jeśli nie mocno — nieprecyzyjne. Pominięcie wspomnianego etapu nie da nam żadnych podstaw do narzekania na wydruki, które nie będą odpowiadać temu, co widać na monitorze. Kalibracja to bowiem krytyczny, pierwszy krok w osiągnięciu zamierzonych rezultatów w obróbce zdjęć.
Wyrażamy głębokie przekonanie, że kalibracja monitora zostanie przeprowadzona we właściwy sposób tylko wtedy, gdy używa się zestawu wykorzystującego kolorymetr (rodzaj sensora) odpowiedzialny za mierzenie kolorów monitora. Dzięki temu można zastosować odpowiednią kompensację . W naszej opinii, każdy z osiągalnych na rynku zestawów zawierających kolorymetr dobrze spełnia swoje zadanie.

kolor

Oto trzy z najbardziej popularnych pakietów do kalibracji monitora:

Spyder2.  Zestaw ten, oferowany przez Color Vision (www.colorvision.com), jest chyba najbardziej przyjazny dla użytkownika. Szczególnie polecany osobom, które dopiero rozpoczynają przygodę z cyfrową organizacją pracy i czują się troszkę zagubione. Mimo łatwości obsługi zapewnia wysoką jakość.

EyeOne Display 2.  To zaawansowany pakiet pochodzący z GretagMacbeth (www.gretagmacbeth.com), dzięki któremu osiągać można wyjątkowe rezultaty. Zapewnia automatyczną kompensację względem światła otaczającego w miejscu pracy. EyeOne Display jest troszkę skomplikowany w obsłudze, ale zapewnia bardzo precyzyjne wyniki.

MonacoOPTIXXR.  Zestaw firmy X-Rite (www.xrite.com) przeznaczony jest również do zastosowań zaawansowanych i jest jednym z najbardziej skrupulatnych, jeśli chodzi o proces kalibracji. Wiele funkcji dostosowania ustawień monitora można dokonać w formie przewodnika. Pakiet zapewnia najszerszy zakres dynamiki i najlepsze z możliwych rezultaty.
Bez względu na wybrane rozwiązanie kluczem jest regularna kalibracja i profilowanie. Wynika to z faktu, że wraz z czasem obraz wyświetlany na ekranie monitora będzie się zmieniał. W przypadku ekranów kineskopowych rekomendujemy rekalibrację co najmniej raz w miesiącu, zaś w przypadku ciekłokrystalicznych LCD — wystarczy raz na 60 – 90 dni.

Warunki pracy

Klibrowany monitor daje pewność dokładnych kolorów (do granic fizycznych możliwości), lecz nie gwarantuje powtarzalności. Może to wydawać się trochę sprzeczne, ale podkreśla wagę, z jaką należy podchodzić do pracy w warunkach kontrolowanych. Jako fotografujący przyrodę na pewno doskonale zdajemy sobie sprawę z zagadnienia właściwego oświetlenia. Szukamy najlepszych warunków do wykonania zdjęcia, takich jak promienie słońca padające pod właściwym kątem, tworzące na przykład złotą poświatę. Podobnie jak zmieniające się warunki świetlne wpłynąć mogą na ostateczną jakość fotografii, tak warunki otoczenia pracy mogą modyfikować wygląd ekranu monitora.
Bardzo ważne jest, aby oświetlenie, w którym pracujemy, było powtarzalne i w pewien sposób stonowane, a także ściemnione, gdyż monitor, który służy jako punkt wyjściowy wszelkich ocen, emituje światło. Może ono zostać zakłócone przez oświetlenie pokoju. Jeśli jest zbyt jasne, nie będziemy w stanie zobaczyć subtelnych detali na ekranie. Jeśli nie jest relatywnie neutralne, na monitorze mogą pojawiać się różne uboczne, niepożądane efekty.
Idealną sytuacją byłoby środowisko, które jest stale ciemne. Nie odnosi się to do konieczności pracy w absolutnej ciemności. Oznacza to jedynie, że chciałoby się maksymalnie zmniejszyć oświetlenie do poziomu nadal zapewniającego komfort pracy — pamiętając jednocześnie o zapewnieniu neutralności światła i powtarzalności warunków z sesji na sesję. Na przykład, podczas pracy we wczesnych godzinach porannych, wpadające do pokoju światło może wpłynąć na obraz w ten sposób, że na ekranie będzie wyglądał na cieplejszy niż w rzeczywistości. Wtedy to będziemy podatni na nadmierne skompensowanie owego zjawiska, a w efekcie fotografia będzie wyglądała na zbyt zimną.
Jeśli na przykład stosujemy ściemniacz i staramy się ograniczyć ilość sztucznego światła w pomieszczeniu, będzie to znakomity start. Gdy w pokoju, w którym pracujemy nad edycją obrazów, znajdują się okna, dobrym pomysłem będzie zasunięcie (lub zainstalowanie) żaluzji w celu zminimalizowania wpływu światła zewnętrznego.
Chodzi w tym wszystkim o to, aby zapewnić środowisko pracy, w którym monitor precyzyjnie odzwierciedla barwy w oparciu o fakt przeprowadzenia jego uprzedniej kalibracji. Dodatkowo należy zapewnić powtarzalne warunki, najlepiej poprzez kontrolowanie otaczającego, zastanego światła. Dzięki temu będziemy mieli pewność, że na ekranie widzimy właściwe kolory. Monitor bowiem służy jako punkt odniesienia zarówno do modyfikacji zarejestrowanych fotografii, jak i kontrolowania dokładności sporządzanych wydruków.

Ustawienia kolorów

Photoshop pozwala na ustalanie ustawień zarządzania kolorem, które określają jego zachowanie w stosunku do barw w obrazach. Ważne jest to ze względu na rezultaty obróbki w procesie cyfrowym oraz zapewnienie obrazom maksymalnej jakości. Ustawienia te można zmieniać, wybierając Edit/Color Settings (Edycja/Ustawienia koloru).

kolor

W oknie Color Settings (Ustawienia koloru) znajdziemy przycisk z napisem More Options (Więcej opcji). Po kliknięciu na nim okno dialogowe rozszerza się o dodatkowe kontrolki. (Również tu znajdziemy listę profili znajdującą się na liście Working Spaces (Przestrzenie robocze), która zawierać będzie wszystkie dostępne profile, a nie tylko te przeznaczone do pracy w danej przestrzeni kolorów). Aby powrócić do poprzedniego widoku z mniejszą ilością opcji, należy ponownie kliknąć przycisk More Options (Więcej opcji). Tak czy inaczej polecamy pozostawienie wartości prezentowanych w oknie zaawansowanym na ich domyślnych poziomach. Z tego też powodu większość użytkowników nawet nie musi
zagłębiać się w te ustawienia.

Uwaga: We wcześniejszych wersjach Photoshopa (przed CS2) do ustawień More Options (Więcej opcji) wchodzi się poprzez zaznaczenie kwadracika Advanced Mode (Tryb zaawansowany).

Profil przestrzeni barw definiuje zakres kolorów, który dostępny będzie dla obrabianych obrazów. Znajdziemy tu opcje, pozwalające określić, który z profili ma być użyty jako przestrzeń barw: RGB (RGB), CMYK (CMYK), Gray (Szary), Spot (Dodatkowy). Dla większości fotografów jedyną przestrzenią barw, którą należy brać pod uwagę, będzie RGB.
Polecamy jej wykorzystanie przy obróbce wszystkich obrazów, chyba że istnieje określona przyczyna, dla której ma zostać użyty inny profil (np. gdy drukarka wymaga, aby dokonać konwersji z RGB do CMYK). W większości sytuacji (łącznie z drukowaniem na wielu domowych urządzeniach) stosuje się profil RGB we wszystkich etapach obróbki cyfrowej.

Uwaga: Zalecamy stosowanie przestrzeni RGB z co najmniej dwóch powodów. Po pierwsze użytkownik korzystał będzie z urządzenia drukującego w RGB (takiego jak drukarka atramentowa, mimo że używa ona atramentów CMYK), po drugie zaś wiele z profesjonalnych drukarni preferuje otrzymać obrazy w takim formacie i samemu dokonać konwersji na CMYK.
Jeśli chodzi o przestrzeń barw RGB, rekomendujemy stosowanie „Adobe RGB (1998)”. Bardzo dobrze nadaje się do ogólnych zastosowań i odznacza się relatywnie szeroką gamą barw, dzięki czemu dobrze sprawdza się wielu różnych formatach docelowych. Nie oznacza to oczywiście, że jest najlepszym rozwiązaniem dla każdego, ale jeśli mamy wątpliwości, to należy po prostu stosować Adobe RGB (1998). Inne przestrzenie barw wykorzystujemy jedynie w przypadku, gdy istnieje konkretny ku temu powód. Niektórzy z fotografów wolą profil sRGB, zwłaszcza gdy oparta na nim jest organizacja pracy drukarki lub ich obrobione fotografie wykorzystywane będą w internecie czy na pokazach cyfrowych slajdów.

Uwaga: Jeśli w Photoshopie używamy przestrzeni Adobe RGB (1998), warto w lustrzance cyfrowej wybrać taką samą — oczywiście jeśli istnieje taka możliwość.

W oknie ustawień Color Settings (Ustawienia koloru) sekcja Color Management Policies (Zasady zarządzania kolorem) zawiera ustawienia dotyczące zachowania Photoshopa w przypadku otwarcia pliku, który ma wbudowany inny profil przestrzeni barw niż aktualnie używana. Podobnie jak w przypadku sekcji Working Spaces (Przestrzenie robocze), tak i tutaj w zasadzie ograniczamy swój wybór do RGB. Najlepiej wykorzystać Convert to Working RGB (Konwersja na roboczy RGB), wychodząc z założenia, że skoro raz zdecydowaliśmy się na określony profil, by używać go w kolejnych etapach obróbki, to głęboki sens będzie miało zastosowanie danej przestrzeni barw do wszystkich fotografii. Natomiast jeśli zajdzie potrzeba wykorzystania obrazu na stronie internetowej, to w procesie przygotowania obrazu zawsze można dokonać konwersji na sRGB.
Generalnie preferujemy dokonywanie konwersji obrazów do określonej przestrzeni barw podczas ich otwierania. W celu utrzymania maksimum kontroli nad tym, co się dzieje z naszymi fotografiami, warto mieć możliwość wyboru dalszego postępowania. Dlatego też najczęściej zaznaczamy wszystkie trzy kwadraciki obok Profile Mismatches (Różnice profilów) i Missing Profiles (Brak profilu) na dole sekcji Color Management Policies (Zasady zarządzania kolorem). W efekcie opcje wybrane z rozwijalnego menu będą domyślne (na przykład, obrazy RGB będą konwertowane do stosowanej przestrzeni barw RGB). Za każdym jednak razem, gdy otwierane będzie zdjęcie o innym profilu od aktualnie używanego (lub w ogóle będzie go brak), użytkownik zostanie zapytany o sposób dalszej pracy.

Uwaga: Jeśli zostały zaznaczone pola wyboru w sekcji Color Management Policies (Zasady zarządzania kolorem), w wyniku czego zawsze trzeba potwierdzać akcję domyślną, kwadraciki te należy odznaczyć. Dzięki temu wyeliminujemy jeden krok, w którym określa się Missing Profiles (Brak profilu) lub Profile Mismatch (Różnice profilów).

Gdy opcje w Color Management Settings (Zasady zarządzania kolorem) zostały już wybrane, należy kliknąć OK, aby je zatwierdzić. Nie trzeba nawet restartować Photoshopa, aby weszły one w życie.


Grafika i zawartość są chronione prawem autorskim - Cherub Gallery 2005-2021