Start arrow Tutoriale i inne arrow Tutoriale arrow Konkrety grafiki wektorowej

Menu witryny
Start
Tutoriale i inne
Spis zawartości
Szukaj w serwisie
Autor witryny
Cherub
Galeria Fotodesign
Galeria Dark Fantasy
Kontakt
Regulamin

Strona korzysta z plików cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookies w swojej przeglądarce.

powered_by.png, 1 kB
Konkrety grafiki wektorowej
środa, 16 maj 2007

Materiał (fragment) pochodzi z książki Real World Adobe Creative Suite 2. Edycja polska i został zamieszczony dzięki uprzejmości wydawnictwa Helion.

Kilka informacji na temat grafiki wektorowej w zastosowaniu Photoshopa CS2.

Konkrety grafiki wektorowej

W odróżnieniu od obrazów rastrowych, które korzystają z bitmap w siatce kolorów zwanej pikselami, grafika wektorowa korzysta ze wzorów matematycznych do definiowania linii i krzywych. Firma Adobe zbudowała aplikację na podstawie grafiki wektorowej — Adobe Illustratora, po raz pierwszy zaprezentowanego w styczniu 1987 roku na Macworld Expo. Jego głównym elementem jest Pen (Pióro) — narzędzie, którego używają graficy do wizualnego tworzenia krzywych opisanych przez równania matematyczne.
W początkach Illustratora i Photoshopa (opublikowanych w 1990 roku) istniała przepaść pomiędzy programami wektorowymi, takimi jak Illustrator, i pikselowymi, takimi jak Photoshop. Ścieżki wektorowe i obrazy pikselowe nigdy się ze sobą nie mieszały.
Aby zmodyfikować zeskanowany obrazek, trzeba go było wykonać w Photoshopie. Aby ustawić czcionkę PostScript do tworzenia logo firmy, trzeba było skorzystać z Illustratora. Programy do układu stron, takie jak PageMaker (później InDesign), były jedynymi aplikacjami, w których możliwe było łączenie ścieżek wektorowych i pikseli. Ale nawet wtedy te dwa różne formaty nie wchodziły ze sobą w interakcję.
Obecnie granice pomiędzy tymi dwoma formatami zatarły się. Illustrator, Photoshop i InDesign mają Pen (Pióro) i inne narzędzia do tworzenia ścieżek wektorowych i pracy z nimi. Mają one również opcje do zmiękczania ścieżek wektorowych do postaci pikseli i dodawania cieni pikselowych do ścieżek.

Stosowanie narzędzia Freeform Pen (Pióro Dowolne) w Photoshopie

Dlaczego Photoshop nie jest wyposażony w narzędzie Pencil (Ołówek)? Odpowiedź brzmi: Photoshop miał już bitmapowe narzędzie Pencil (Ołówek). Więc aby nie wprowadzać zamieszania, Adobe stworzyło dla Photoshopa narzędzie Freeform Pen (Pióro Dowolne). Ma ono dwa tryby. Tryb zwykły pozwala rysować nieregularne ścieżki przez pociąganie, podobnie jak w przypadku narzędzia Pencil (Ołówek) w Illustratorze i InDesignie. Jednak większość użytkowników Photoshopa stosuje wektory do rysowania konturów obrazka, na przykład przycinając ścieżki tworzące zarysy obrazków.
Drugim trybem narzędzia Freeform Pen (Pióro Dowolne) jest narzędzie Magnetic Pen (Pióro Magnetyczne), które automatycznie przyciąga ścieżki do określonych krawędzi obrazka. Opcje narzędzia Freeform Tool (Dowolne kształty) pozwalają kontrolować sposób tworzenia ścieżki.

wektory

Narzędzie Magnetic Pen (Pióro Magnetyczne) w Photoshopie rysujące kontury obrazka za pomocą ścieżki przyciąganej do jego zarysu.

Stosowanie kształtów własnych w Photoshopie

Pomyślmy o narzędziu Custom Shape (Kształty własne) jako o bibliotece kształtów, które możemy szybko dodać do obrazu. Po prostu wybieramy opcję Custom Shape (Kształty własne) z paska opcji, a następnie wybieramy kształt, który chcemy mieć w palecie kształtów (Shape). Przeciągamy, aby stworzyć kształt. Kształty mogą ulec zniekształceniu podczas przeciągania, więc przytrzymajmy klawisz Shift, aby zachować ich oryginalne proporcje.

wektory

Kształty dostępne w palecie nie wypadają imponująco w porównaniu z tymi z Photoshopa. Klikamy menu palety, aby dodać więcej kształtów, takich jak dymki, muzyka, banery, zwierzęta, strzałki i kształty ozdobne.

Polecenia Pathfinder (Filtry ścieżek) w Photoshopie

Ściśle mówiąc, Photoshop nie ma poleceń filtrów ścieżek ani ich palety. Korzystając z ustawienia domyślnego, Photoshop zawsze tworzy nową warstwę kształtu, kiedy rysujemy narzędziami do grafiki wektorowej. Możemy ten schemat zmienić poprzez użycie opcji kształtu warstw na pasku Options (Opcje). Są one podobne do trybów kształtów Illustratora w palecie filtrów ścieżek.

wektory

Aby skorzystać z tych funkcji, wybieramy przycisk, zanim zaczniemy rysować. Domyślnie jest ustawione tworzenie nowego kształtu warstwy za każdym razem, kiedy tworzony jest kształt. Inne opcje automatycznie dodają nowe kształty do tej samej warstwy. Opcje te nadzorują łączenie się kształtów ze sobą, oddzielanie się i tworzenie części wspólnej, kiedy się na siebie nakładają, oraz tworzenie dziury w tym ostatnim przypadku.
Można zmienić funkcję dla każdego nowego obiektu podczas rysowania na warstwie. Na przykład można od dwóch połączonych obiektów oddzielić trzeci z kształtu.
Możemy również zmienić jedną opcję ścieżek filtrów istniejącego obiektu w inną. Używamy narzędzia Selection (Zaznaczenie), aby wybrać obiekty, a następnie klikamy przyciski ścieżek filtrów na pasku opcji. Możemy mieszać i dopasowywać te przyciski w obrębie jednej warstwy w taki sposób, aby jedne się ze sobą łączyły, a inne pokazywały części wspólne lub wykluczenia.

Specjalne opcje wektorowe w Photoshopie

Photoshop rozpoczął swój żywot jako aplikacja do edycji pikseli. Zajęło więc trochę czasu, zanim program ten „nauczył się” koncepcji ścieżek, a nawet wtedy ich opcje były jedynie podstawowe. Można było tworzyć ścieżki do przycinania obiektów (clipping objects), aby stworzyć przezroczysty zarys obrazka. Można było korzystać ze ścieżek będących konturami, które można było wypełnić lub obrysować kolorem. Wraz z rozwojem Photoshopa pojawiło się w nim dużo więcej możliwości pracy z wektorami.

Obiekty ścieżek

Ścieżka Photoshopa pojawia się w palecie Paths (Ścieżki). Te ścieżki nie wpływają na grafikę, chyba że zostaną użyte jako ścieżki odcięcia lub zarysy wypełnień i obrysowań. Ścieżki te mogą też zostać przekształcone na „maszerujące mrówki”, które oznaczają wybrany obszar obrazu. Ponieważ są obiektami wektorowymi, są niezależne od rozdzielczości, to znaczy że mogą być skalowane w górę i w dół bez utraty informacji. Rozmiar ścieżki zależy od rozmiarów drukowania pliku, a nie ilości pikseli w obrazku.
Możemy skorzystać z dowolnego narzędzia do rysowania wektorów, aby tworzyć nowe obiekty ścieżek. Wybieramy narzędzie, a następnie klikamy opcję Paths (Ścieżki) na pasku Options (Opcje) Photoshopa.

wektory

Narzędzia ścieżki pikseli

Ostatnim sposobem pracy z narzędziami grafiki wektorowej Photoshopa jest wybranie trybu Fill Pixels (Wypełnij Piksele). Tryb ten pozwala na rysowanie narzędziami wektorowymi i jest to przydatne w szybkim dodawaniu kształtu do obrazka. Zamiast tworzyć ścieżkę lub warstwę kształtu, która może być dodawana i modyfikowana, ten tryb konwertuje obszar na piksele. Nie da się zmienić kształtu ścieżki później ani korzystać z narzędzia Pen (Pióro) w tym trybie.

Wklejanie do Photoshopa

Wklejanie grafiki z Illustratora do Photoshopa jest znacznie łatwiejsze niż wklejanie do InDesigna. Jedyne, co musimy zrobić, to skopiować grafikę w Illustratorze, a następnie wkleić ją do obszaru roboczego Photoshopa. Ujrzymy okienko dialogowe Paste (Wklej). Pozwala ono na wybranie formatu wektorowego, którego chcemy używać.

wektory

Okienko dialogowe Paste (Wklej) Photoshopa CS2 pojawia się podczas kopiowania grafiki z Illustratora, kiedy opcja AICB  preferencji Illustratora zostanie zaznaczona.

Kopiowanie do Photoshopa

Co się dzieje w sytuacji, kiedy kopiujemy z InDesigna i wklejamy do Photoshopa?
Nie do końca to, czego byśmy oczekiwali. Ścieżka jest automatycznie wklejana jako Vector Smart Object (Inteligentny obiekt wektorowy), bez żadnych opcji wklejania pikseli, warstw kształtów czy ścieżek. Jeśli chcemy wkleić ścieżki InDesigna do Photoshopa jako cokolwiek poza inteligentnymi obiektami wektorowymi, najpierw musimy wkleić ścieżki do Illustratora, a następnie skopiować i wkleić je stamtąd do Photoshopa.

Przenoszenie ścieżek z Photoshopa

Jeśli musimy przeklejać wektory z Photoshopa do InDesigna lub Illustratora, wynik będzie zależał od typu obiektu wektorowego, który kopiujemy.

Kopiowanie warstw kształtów i ścieżek

Warstwy kształtów i ścieżki to dwa najlepsze typy obiektów, które można kopiować z Photoshopa do Illustratora. Po prostu wybieramy ścieżki lub obiekty warstw kształtów, kopiujemy, zmieniamy na Illustratora, a następnie wklejamy.
Okienko dialogowe Paste Options (Wklej opcje) pojawia się, oferując dwie opcje do wyboru.

wektory

Wybieramy Compound Shape (Kształt Złożony) (w pełni edytowalny), aby wkleić obiekty z zastosowaniem poleceń kształtów złożonych Illustratora. Ta opcja utrzymuje wszystkie opcje kształtów, które zostały wcześniej użyte w Photoshopie.
Obiekty, które były warstwami kształtu Photoshopa, są zmieniane na obiekty Illustratora. Chociaż polecenia Compound Shape są zastosowane, ścieżki pojawiają się w Illustratorze bez żadnego koloru wypełnienia. Dzieje się tak, ponieważ Illustrator nie rozumie koloru zastosowanego jako część warstwy kształtu. Nie stanowi to jednak problemu. Wystarczy wybrać obiekty i zastosować kolor w Illustratorze. Jeśli potrzebujemy uwolnić kształt złożony, zaznaczamy obiekty i wybieramy Release Compound Shape (Uwolnij kształt złożony) lub Expand Compound Shape (Rozwiń kształt złożony) z menu palety filtrów ścieżek Illustratora.

Wybieramy Compound Path (Ścieżka Złożona) (szybsza), aby wkleić obiekty jako zgrupowane ścieżki złożone. Uwalniamy grupę, aby pracować ze ścieżkami jako obiektami indywidualnymi. Mimo że są ścieżkami złożonymi, nie zostały przypisane do siebie nawzajem. Zatem te obiekty nie będą ze sobą wchodzić w interakcję, nawet jeśli się na siebie nałożą. Podobnie jak opcja Compound Shape, obiekty pojawiają się w Illustratorze bez wypełnienia.

Ukryte wektory w Photoshopie

Photoshop jest wyposażony w kilka opcji wektorowych ukrytych w nieoczekiwanych miejscach, jednak nie są one tak solidne jak w Illustratorze.

wektory

Można zniekształcać obrazy przy użyciu polecenia Edit/Transform/Warp (Edycja/Przekształć/Wypaczenie). Pudełkowy tryb wyświetlania pojawiający się na ekranie zawiera podstawowe narzędzie Béziera. Cztery punkty na rogach ramki mają uchwyty Béziera, które mogą być przesuwane, aby zmienić zniekształcenie zastosowane do obrazka. Siatka podobna do tych w narzędziach Mesh (Siatka) Illustratora pozwala na zniekształcenie wnętrza obrazka. Jednak żadna z tych opcji nie może być modyfikowana przy użyciu narzędzi z grupy pióra, ani też nie można za ich pomocą dodać czy usunąć punktów na siatce. Jest to bardzo prymitywna wersja narzędzi wektorowych. Jednak, co dziwne, Photoshop zawiera opcje wektorowe dla poleceń zniekształcenia, które stosujemy do tekstu. Można tak się domyślać, gdyż edytowalny tekst nie może mieć bardziej wyrafinowanego zniekształcenia. Pracując z edytowalną warstwą tekstową, zniekształcamy tekst poprzez kliknięcie przycisku Create Warp Text (Utwórz tekst wypaczony) na pasku opcji. Aby zastosować rodzaj zniekształcenia dostępny z polecenia Transform/Warp (Przekształć/Wypaczenie), musimy zmienić edytowalny tekst na zwykłą warstwę i wtedy zastosować polecenie Warp (Wypaczenie).

Opcje zapisu i eksportu w programie Photoshop

Photoshop wysyła wszystkie swoje formaty plików do okna dialogowego Save (Zapisz). Ponieważ Photoshop zajmuje się głównie obrazami bitmapowymi, nie dziwi fakt, że niewiele formatów rozpoznaje informacje wektorowe w plikach Photoshopa.
Photoshop ma także formaty do eksportu w menu File/Export (Plik/Eksportuj). Opcja Paths to Illustrator (Ścieżki do Illustratora). Polecenie to zostało dodane w czasach, kiedy nie można było kopiować i wklejać lub przeciągać i upuszczać plików z jednej aplikacji do drugiej. Polecenie to pozwala na eksport ścieżek w pliku photoshopowym bezpośrednio jako plik Illustratora. W dzisiejszych czasach często zapominamy o tej funkcji, ponieważ tak łatwo jest kopiować i wklejać ścieżki. Jednak fakt, że nie ma opcji eksportu, pozwala stosować przetwarzane wsadowe do konwersji ścieżek z wielu plików.


Grafika i zawartość są chronione prawem autorskim - Cherub Gallery 2005-2021